Η σχεδιαστική σκέψη (design thinking) είναι μια προσέγγιση που χρησιμοποιείται για την πρακτική και δημιουργική επίλυση προβλημάτων. Αν και αναπτύχθηκε σε τομείς όπως η μηχανική και η αρχιτεκτονική, μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους τους κλάδους και χρησιμοποιείται ευρέως στον επιχειρηματικό τομέα.
Σκοπός της σχεδιαστικής σκέψης είναι να κατανοηθούν οι ανάγκες των ανθρώπων και να βρεθούν αποτελεσματικές λύσεις για την ικανοποίησή τους. Πρόκειται για μια μη γραμμική, επαναληπτική διαδικασία που χρησιμοποιείται για την αμφισβήτηση των παραδοχών και τον επαναπροσδιορισμό των προβλημάτων και χρησιμοποιείται εκτενώς για την κατασκευή πρωτοτύπων και τη δοκιμή.
Ένα κρίσιμο σημείο της σχεδιαστικής σκέψης είναι να απαλλαγούμε από τις δικές μας υποθέσεις και αντιλήψεις, προκειμένου να κατανοήσουμε το εν λόγω πρόβλημα και να δώσουμε την πιο εφικτή λύση.
Μια άλλη σημαντική πτυχή είναι ο πλουραλισμός, επομένως οι συνεδριάσεις καταιγισμού ιδεών και οι δεξαμενές σκέψης είναι αποτελεσματικά εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αφετηρία για τη δημιουργία ιδεών στο πλαίσιο μιας ομάδας και για την προσέγγιση των δυνητικών πελατών της επιχείρησης.
Η σχεδιαστική σκέψη μπορεί να είναι πολύ απαιτητική και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να καλύπτει τρία βασικά κριτήρια: επιθυμητότητα, σκοπιμότητα και βιωσιμότητα.
1.Επιθυμητότητα: Το κριτήριο αυτό επικεντρώνεται στις ανάγκες και τις υφιστάμενες συμπεριφορές της ομάδας-στόχου και απαιτεί ενσυναίσθηση από την πλευρά της εταιρείας προκειμένου να αντιμετωπιστούν και να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες.
2.Σκοπιμότητα: Το δεύτερο κριτήριο εξετάζει κατά πόσον οι ανάγκες που προσδιορίζονται ανωτέρω μπορούν πράγματι να καλυφθούν. Αυτό εξαρτάται από τους διαθέσιμους πόρους, όσον αφορά τους ανθρώπους, τα χρήματα και τα τεχνολογικά μέσα.
3.Βιωσιμότητα: Ακόμα και αν πληρούνται τα προηγούμενα κριτήρια, μια λύση βασισμένη στη σχεδιαστική σκέψη θα πρέπει να είναι κερδοφόρα για την εταιρεία ή τον οργανισμό. Ακόμα και σε περιπτώσεις μη κερδοσκοπικών οργανισμών, η λύση θα πρέπει να έχει θετικό αντίκτυπο και οπωσδήποτε να μην προκαλεί κανενός είδους ζημία, για να εξεταστεί και να εφαρμοστεί.
