
Volgens het Oxford Dictionary wordt mislukking gedefinieerd als ‘het gebrek aan succes in het doen of bereiken van iets‘. Het woord mislukking heeft een sterke betekenis gekregen in onze samenleving. Dit komt omdat de hedendaagse maatschappij succes koestert. Succes definieert de persoon, de organisatie en de cultuur. Het is een duidelijk doel voor elk initiatief dat een resultaat heeft (Loscalzo, 2014). Mislukking wordt beschouwd als de negatieve uitkomst van een ondernemersactiviteit, iets dat vermeden moet worden omdat het geen succes brengt.
Falen is inherent aan ondernemerschap. Vaak wordt het concept ondernemerschap gestigmatiseerd en gezien als iets ‘te riskant’ of ‘te onstabiel’, juist vanwege mislukking. Uiteindelijk zijn creatieve verstoring en onverwachte gevolgen altijd gerelateerd aan de lancering van nieuwe innovatieve producten/diensten (Jenkins Mckelvie, 2016). In de markt is tegenspoed overal. Yates et.al. (2015) definiëren tegenspoed als de ‘negatieve contexten en ervaringen die het adaptief functioneren en de ontwikkeling kunnen verstoren of uitdagen’. Het kan chronisch zijn (armoede, racisme) of acuut (specifieke context). Een ondernemer uit een ondervertegenwoordigde gemeenschap wordt dus niet alleen geconfronteerd met acute tegenslagen, zoals alle ondernemers, maar heeft ook meer kans op chronische tegenslagen. (Yannes et al, 2015) Daarom is falen in ondernemerschap, vooral voor marginale ondernemers, voortdurend geconfronteerd worden met falen en ermee moeten omgaan.
Falen kan echter anders worden ervaren, afhankelijk van de context en cultuur van het individu dat ermee te maken krijgt. Niet alle mislukkingen zijn gelijk in termen van impact, intensiteit, perceptie en aard.


Falen wordt echter gezien als iets dat ongeluk brengt en negatieve mechanismen. Leren van mislukkingen is het resultaat, het is de basis voor veel leren.
Deze module zal je precies dat leren. Van falen kun je leren. Falen is een van de beste leermomenten voor persoonlijke ontwikkeling, technische vaardigheden en zachte vaardigheden en levert veel positieve resultaten op. Leren van een mislukking is echter een proces, gaat niet vanzelf en is voor een groot deel afhankelijk van het gedrag van de persoon die gefaald heeft.
De definitie van het leerproces is eenvoudig:
“Proces van het bijwerken van een objectieve kennisvoorraad op basis van ervaringen” (Lattacher Wdowiak, 2020). Het is niet cyclisch, maar eerder sequentieel

Concrete ervaring: Het leerproces begint met een diepe ervaring, een zeer kritische gebeurtenis die zowel het persoonlijke als het zakelijke leven beïnvloedt. Falen is de trigger voor ondernemend leren, niet automatisch maar eerder een leerproces. Er zijn 3 soorten ondernemersfalen:
Reflectieve observatie: De fase van reflecteren op wat er is gebeurd. Hoewel de academie niet voldoende onderzoek heeft gedaan naar de onmiddellijke reactie op een mislukking, heeft het onderzoek zich gericht op het algemene kader van deze fase. In deze fase zijn veel factoren van invloed op de uitkomst.
Kennisvoorraad: Als het individu voldoende kennis heeft over mislukkingen, kan het die gebruiken om gelijkaardige eigenschappen te identificeren.
Kans prototype: Als het individu over voldoende kennis beschikt, kan het die gebruiken om een prototype te ontwerpen voor het oplossen van die specifieke storing.
Narcisme: Als je een sterk narcisme hebt, kan het individu deze fase verwerpen en reflectie vermijden. Het individu kan dan mislukking toeschrijven aan externe zaken. In dit geval houdt hij/zij zich niet bezig met een interne gedragsverandering, maar richt zich meer op het veranderen van de manier waarop hij/zij omgaat met het ondernemersnetwerk.
Abstracte conceptualisatie: Het bestaat uit het proces van het vertalen van de vorige fase naar concrete oplossingen. De ondernemer ontwikkelt zijn conclusies over de faalervaring en gaat een proces aan van het conceptualiseren en organiseren van de belangrijkste resultaten uit reflectieve observaties. De conceptualisatie wordt dan ondergebracht in 2 hoofdsferen:
Persoonlijke sfeer: besef van eigen zwakheden, noodzaak om je passie te volgen…)
Netwerksfeer: Onderkennen van kansen, economische mogelijkheden, beheer van sociale en zakelijke relaties, beoordeling van de toestand van klanten, leveranciers, werknemers…
qActieve implementatie: Dit is de laatste fase. Hier implementeert het individu het tastbare resultaat van de vorige fasen. De leerfase is voltooid, omdat van deze fase resultaten worden verwacht. Deze resultaten zijn niet positief of negatief, alleen maar uitkomsten. Er zijn twee belangrijke acties die het individu kan ondernemen:
Hernieuwde ondernemersbetrokkenheid. Studies tonen aan dat het opnieuw engageren in ondernemerschap een gemeenschappelijk kenmerk is van de gefailleerde ondernemer.
Afkeer van de markt. De persoon besluit om enige tijd geen nieuw kapitaalgerelateerd avontuur aan te gaan.
