Θέμα 1: Δικτύωση

Ο επιχειρηματίας είναι απλώς ένας συντελεστής της επιχειρηματικής διαδικασίας. Η δικτύωση στην επιχειρηματικότητα αποτελεί μια από τις πιο θεμελιώδεις πτυχές της επιχειρηματικότητας. Η δικτύωση ορίζεται ως ο συνολικός αριθμός των ατόμων που συνδέονται με ένα συγκεκριμένο είδος σχέσεων και οικοδομείται με την εύρεση των δεσμών μεταξύ όλων των ατόμων του πληθυσμού, ανεξάρτητα από τον τρόπο οργάνωσής του σε σύνολα ρόλων και σύνολα δράσης (Subrahmanyam, 2019).  Η δικτύωση και η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι αλληλένδετες και αλληλοενισχύονται: η ύπαρξη ενός ισχυρού δικτύου ευνοεί την καλύτερη επιχειρηματική δραστηριότητα κατά την εμπλοκή σε ένα νέο δίκτυο, ενώ η αποτελεσματική επιχειρηματική δραστηριότητα ενισχύει και το δίκτυο. Τα δίκτυα μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις πτυχές: τύπος, προσανατολισμός και ισχύς.

Τύπος. Η δικτύωση μπορεί να είναι είτε επαγγελματική είτε προσωπική. Τα επιχειρηματικά δίκτυα είναι εκείνα που περιλαμβάνουν επαγγελματικές σχέσεις και βασίζονται στο αποτέλεσμα (το δίκτυο διατηρείται εφόσον παράγει οικονομικά οφέλη). Τα δίκτυα που σχετίζονται με την προσωπική ζωή δημιουργούνται από αμοιβαία συμπάθεια, βασίζονται σε κοινές αξίες, συχνά περιλαμβάνουν προσωπικά συναισθήματα και κινούνται από παράλογες εισροές (Johannisson, 2009) Αυτός ο τύπος δικτύου διατηρείται με βάση την κατάσταση της προσωπικής σχέσης, συχνά ανεξάρτητα από την οικονομική δραστηριότητα. Ένα δίκτυο θα μπορούσε να είναι ταυτόχρονα επιχειρηματικό και προσωπικό.

Προσανατολισμός: Τα δίκτυα μπορεί να ακολουθούν κάθετο προσανατολισμό – αυτά που αφορούν προμηθευτές, πελάτες, δημόσιους φορείς κ.λπ. – ή οριζόντια -με άλλους επιχειρηματίες (Alam & Hossan, 2012). Θα μπορούσαν να είναι είτε προσωπικά είτε επιχειρηματικά. Για παράδειγμα, οι πιστοί πελάτες ξεκινούν μια σχέση με τον επιχειρηματία απλώς και μόνο με βάση το αποτέλεσμά της (που σχετίζεται με την επιχείρηση), αλλά αν αυτή συνεχιστεί με την πάροδο του χρόνου, τα προσωπικά χαρακτηριστικά μπορεί να επηρεάσουν και αυτή τη σχέση. Όσο περισσότερα προσωπικά στοιχεία προστίθενται σε αυτή την επιχειρηματική σχέση, τόσο πιο πιθανό είναι να επικρατήσει εάν η επιχειρηματική δραστηριότητα αποτύχει. 

Δύναμη: Ακόμη και αν δύο σχέσεις δικτύωσης μοιράζονται τον ίδιο τύπο και προσανατολισμό, μπορεί να γίνονται αντιληπτές με διαφορετικό τρόπο από τον επιχειρηματία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε σχέση έχει την ισχύ της, που αναφέρεται ως το βάθος των δεσμών μεταξύ των προσώπων (Sybrahmanyam, 2019).

Χαρακτηριστικά δικτύου.                                                                   Σχήμα δύναμης δικτύωσης.



Εταίροι του έργου EH – Δημιουργήθηκε στο Canva

Ταυτόχρονα, η δικτύωση επηρεάζεται έντονα από την κουλτούρα. Σύμφωνα με τους Klyver & Foley (2012), η δικτύωση δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε κάθε πολιτισμό- δεν υπάρχει καθολικότητα όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρηματίες εμπλέκονται σε σχέσεις. Επτά τομείς επηρεάζουν τη δικτύωση ανεξάρτητα από τον πολιτισμό, αλλά όλοι τους το κάνουν με πολύ διαφορετικό τρόπο, επομένως, δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί ένα κοινό νήμα στη δικτύωση των επιχειρηματιών Οι τομείς είναι οι εξής

Οδηγοί για την ενεργοποίηση της σχέσης: Ανάλογα με την κουλτούρα, ο παράγοντας για την τόνωση των σχέσεων μεταξύ των επιχειρηματιών και του περιβάλλοντος διαφέρει. Κάποιοι πολιτισμοί θα το έκαναν μέσω ορθολογικών επιλογών, κάποιοι άλλοι λόγω οικείων συνδέσεων για παράδειγμα. Άποψη του δικτύου: Οι περισσότεροι πολιτισμοί βλέπουν το δίκτυο ως ευκαιρία και θετική πηγή. Ωστόσο, θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί ως ανάγκη και όχι ως επιλογή.

Ρόλος της οικογένειας: Η οικογένεια τείνει να διαδραματίζει ισχυρό ρόλο στις ευκαιρίες δικτύωσης και ορισμένοι πολιτισμοί μπορεί να το θεωρούν ως τον φυσικό τρόπο σύνδεσης. Ωστόσο, για ορισμένους/ες επιχειρηματίες, η οικογένεια μπορεί να μην είναι πολύ σημαντική όταν εμπλέκονται σε μια νέα σχέση.

Δυναμισμός: Ο δυναμισμός αναφέρεται στο βαθμό στον οποίο το δίκτυο υπόκειται σε αλλαγές. Ορισμένοι πολιτισμοί μπορεί να αποδέχονται μια πιο ευέλικτη έννοια του δικτύου, ενώ άλλοι τείνουν να το αντιλαμβάνονται ως κάτι που πρέπει να διαρκεί στο χρόνο.

Ποικιλομορφία: Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς, η ποικιλομορφία στη δικτύωση είναι απαραίτητη, διότι αυξάνει την ποικιλία των πληροφοριών, η οποία οδηγεί σε καλύτερες ευκαιρίες κέρδους (Subramanyhan, 2019), ωστόσο υπάρχουν ορισμένοι πολιτισμοί στους οποίους, λόγω παραδοσιακών αναμνήσεων, το να ανήκει κανείς σε μια συγκεκριμένη εθνική ομάδα, φύλο, ηλικία κ.λπ. θεωρείται το καλύτερο για τη δημιουργία δικτύων (Klyver & Foley, 2012).

Επιχειρηματικές σχέσεις: Ο διαχωρισμός της επιχείρησης από την οικογένεια μπορεί να εκλαμβάνεται ως κάτι περισσότερο ή λιγότερο θετικό, ανάλογα με την κουλτούρα. Συνδέεται στενά με το ρόλο που διαδραματίζει η οικογένεια στην οικονομική δραστηριότητα. Όσο ισχυρότερος είναι αυτός ο ρόλος, τόσο περισσότερο συνδέεται με την επιχείρηση, και επομένως τόσο λιγότερο θετικά αντιμετωπίζεται αν ένας επιχειρηματίας διαχωρίζει ενεργά τις δύο σφαίρες. Σχέση μεταξύ κοινωνικής και επιχειρηματικής σφαίρας: Αυτό είναι παρόμοιο με το προηγούμενο σημείο, με τον τρόπο που ο διαχωρισμός της επιχείρησης από τις κοινωνικές σχέσεις μπορεί να εκληφθεί ως κάτι θετικό ή αρνητικό, ανάλογα με την κουλτούρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η επιχειρηματική δικτύωση συνδέεται στενά με την προώθηση ή την ανάπτυξη και ενός κοινωνικού δικτύου, στο οποίο εμπλέκονται διάφοροι μη επιχειρηματικοί παράγοντες.

Αντίληψη της αποτυχίας: Όπως επισημάνθηκε προηγουμένως, η αποτυχία μπορεί να γίνεται αντιληπτή με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την κουλτούρα (Yannes et.al, 2015). Η αποτυχία σε προηγούμενες επιχειρηματικές δραστηριότητες μπορεί να αποτελεί περιορισμό για ορισμένους πολιτισμούς, ενώ άλλοι μπορεί να παρέχουν κάποιες διευκολύνσεις στους αποτυχημένους επιχειρηματίες, έχοντας επίγνωση των θετικών αποτελεσμάτων της (Olaison & Sorensen, 2014).

Αυτό το τελευταίο σημείο μας βοηθά να καταλάβουμε γιατί το να έχεις αποτύχει στο παρελθόν σε επιχειρηματική δραστηριότητα μπορεί να ενισχύσει το δίκτυο. Ένας επιχειρηματίας που έχει αποτύχει στο παρελθόν τείνει να ασκεί μια “καλοπροαίρετη ηγεσία” (Zhou & Tang, 2020), πράγμα που σημαίνει ότι από τη στιγμή που αυτός ο αποτυχημένος επιχειρηματίας έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο, είναι πιο πιθανό να το διατηρήσει βοηθώντας άλλους παράγοντες του δικτύου του να αντιμετωπίσουν την αποτυχία. Σχετίζεται επίσης με το αποτέλεσμα της ενσυναίσθησης (Guerra, El-Kadi, 2009).