Θέμα 3. Θετικές πτυχές. Υλικά αποτελέσματα
Τώρα, ας επικεντρωθούμε στις θετικές υλικές πτυχές που μπορεί να αποκομίσει κανείς από μια αποτυχημένη επιχειρηματική περιπέτεια. Πολλές αποτυχίες σχετίζονται με οικονομικούς πόρους, οι οποίοι συχνά χρησιμοποιούνται λανθασμένα, χάνονται, σπαταλούνται ή δεν επιστρέφονται. Για το λόγο αυτό, το πρώτο μάθημα που παίρνετε από αυτού του είδους την αποτυχία αφορά την οικονομική εμπειρία. Εάν το άτομο εμπλακεί σε μια διαδικασία “Καλής Αποτυχίας”, κατά την οποία ακολουθεί σωστά τις φάσεις που περιγράφηκαν προηγουμένως, θα απορροφήσει γνώσεις σχετικά με την αποτελεσματική διαχείριση του προϋπολογισμού, τη διαχείριση της ταμειακής ροής και τη λήψη τεκμηριωμένων οικονομικών αποφάσεων. Η απλή εμπειρία της αποτυχίας βοηθά στη δημιουργία ενός αποθέματος γνώσεων, το οποίο, όπως αναλύθηκε προηγουμένως, θα μπορούσε να βοηθήσει στο γρήγορο άλμα στη φάση της Αφηρημένης Εννοιολόγησης. Αυτό το μικρό απόθεμα γνώσεων αντιπροσωπεύει ήδη ένα θετικό αποτέλεσμα, δεδομένου ότι πολλές μεγάλες επιχειρήσεις προτιμούν να προσλαμβάνουν αποτυχημένους επιχειρηματίες παρά “καθαρούς” (Olaison & Sørensen, 2014). Έτσι, όταν το αποτυχημένο άτομο δυσκολεύεται να επαναπροσληφθεί, θα μπορούσε να βρει μια άλλη πηγή εισοδήματος, όπως με το να γίνει εργάτης, που είναι πιο πιθανό να αποκτήσει. Η βελτίωση του χρηματοοικονομικού και οικονομικού αλφαβητισμού του ατόμου σχετίζεται εμμέσως με την αποτυχία και συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός γενικού θετικού υλικού αποτελέσματος. Ωστόσο, τα ακόλουθα παραδείγματα είναι πιο απτά και θα μπορούσαν να προσφέρουν μια καλύτερη προοπτική:
- Δίκτυο επαφών: Όταν υποστηρίζει ένα επιχειρηματικό εγχείρημα, το άτομο αναπτύσσει τις δικές του επαφές και επαγγελματικές γνωριμίες. Αυτές οι επαφές έχουν καθαρά επαγγελματικό χαρακτήρα, αλλά μόλις συμβεί η αποτυχία, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την επαναπροσέγγιση. Για παράδειγμα, στην αγορά μόδας/ενδυμάτων, οι επαφές με προμηθευτές, κατασκευαστές και σχεδιαστές είναι πολύ σημαντικές και τείνουν να είναι σταθερές. Εάν αυτοί έμειναν ικανοποιημένοι από το προηγούμενο εγχείρημα, είναι πιο πιθανό να υποστηρίξουν το νέο.
- Πνευματικά και περιουσιακά στοιχεία: Κατά τη διάρκεια της επιχειρηματικής πορείας, μπορεί να αναπτυχθεί πολύτιμη πνευματική ιδιοκτησία, όπως διπλώματα ευρεσιτεχνίας, εμπορικά σήματα ή ιδιόκτητες διαδικασίες. Η πνευματική ιδιοκτησία θα μπορούσε να βοηθήσει σε μια ασταθή επιχειρηματική κατάσταση ή αποτυχία, καθώς θα μπορούσε να επαναχρησιμοποιηθεί για νέες πρωτοβουλίες. Για παράδειγμα, μια αποτυχημένη πορεία στον τεχνολογικό και ρομποτικό κλάδο μπορεί να έχει αναπτύξει ορισμένους αλγόριθμους ή προγράμματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ξανά για άλλους σκοπούς, αξιοποιώντας διαφορετικές δυνατότητες. Από την άλλη πλευρά, εάν το άτομο χρειάζεται άμεσους πόρους, τα περιουσιακά στοιχεία διανοητικής ιδιοκτησίας θα μπορούσαν να πωληθούν.
- Επιδοτήσεις: Ορισμένες κυβερνήσεις προσφέρουν επιχορηγήσεις ή επιδοτήσεις για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας. Ακόμη και αν ένα εγχείρημα αποτύχει, οι επιχειρηματίες μπορεί να είναι επιλέξιμοι για τέτοια στήριξη σε επόμενες προσπάθειες, ή τουλάχιστον να γνωρίζουν την απαραίτητη διοικητική γραφειοκρατία και τα κριτήρια για την εκ νέου υποβολή αίτησης.
- Εκπαίδευση: Η επιχειρηματικότητα προσφέρει ένα εξειδικευμένο σύνολο δεξιοτήτων που συχνά διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η διατήρηση αυτών των δεξιοτήτων για μελλοντικά επιχειρηματικά εγχειρήματα εξοικονομεί σιωπηρά το κόστος της κατάρτισης για την απόκτηση αυτών των δεξιοτήτων και διευκολύνει την εκμάθηση νέων, συναφών δεξιοτήτων.
Το πιο σημαντικό θετικό αποτέλεσμα που μπορεί να αποκομίσει ένα άτομο από την αποτυχία είναι η ανθεκτικότητα. Η έννοια της ανθεκτικότητας έχει μελετηθεί ευρέως. Ένας γενικός ορισμός θα μπορούσε να διατυπωθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας με την οποία τα άτομα επιτυγχάνουν θετικά αναπτυξιακά αποτελέσματα παρά την έκθεση σε γνωστές απειλές προσαρμογής (Yates, 2015). Σύμφωνα με τον Masten (2014), η ανθεκτικότητα είναι η ικανότητα ενός δυναμικού συστήματος να προσαρμόζεται με επιτυχία σε διαταραχές που απειλούν τη λειτουργία, τη βιωσιμότητα ή την ανάπτυξη του συστήματος. Ως εκ τούτου, το καλύτερο προσωπικό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να αποκομίσει ένα άτομο από την αποτυχία είναι η ικανότητα ενίσχυσης της προσαρμοστικότητας στις περιστάσεις.Η αποτυχία βοηθά στον εντοπισμό των κενών και της έλλειψης ικανότητας του ατόμου (Zhou & Tang, 2020) Φυσικά, χρειάζεται να εμπλακεί σε μια φάση αναστοχασμού, υιοθετώντας μια εσωτερική απόδοση για την εξαγωγή θετικών προσωπικών αποτελεσμάτων. Με τη θετική εμπλοκή σε αυτές τις διαδικασίες, ορισμένα άμεσα αποτελέσματα θα είναι:
- Αγκαλιάζοντας την ανάληψη κινδύνου: Η αποτυχία θα μπορούσε να ωθήσει το άτομο να μειώσει το φόβο για την ανάληψη μελλοντικών κινδύνων
- Αυξημένη συναισθηματική νοημοσύνη: Η αποτυχία προκαλεί σύγχυση και μη προβλέψιμα συναισθήματα. Μόλις βιώσουν αυτά τα συναισθήματα, δεν θα είναι καινούργια για το άτομο αν τα ξαναζήσει, και θα τα γνωρίζει, γνωρίζοντας καλύτερα πώς να τα διαχειριστεί.
- Βελτιωμένη διαχείριση του χρόνου: Αυτό θα μπορούσε επίσης να προστεθεί ως θετικό υλικό αποτέλεσμα. Το άτομο ασχολείται με τη σημασία του καθορισμού προτεραιοτήτων μεταξύ της προσωπικής και της επαγγελματικής του ζωής, καθώς και με τη δυναμική της ρουτίνας.
- Ενισχυμένες δεξιότητες λήψης αποφάσεων: Η ανάλυση της κατάστασης είναι μια μάλλον δύσκολη διαδικασία. Η διάρθρωση των στοιχείων του εγχειρήματος με σωστό τρόπο για τη λήψη των καλύτερων αποφάσεων είναι θεμελιώδης για τους επιτυχημένους επιχειρηματίες. Έτσι, η αποτυχία βοηθά στη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το τι λειτουργεί και τι όχι.
- Αυξημένη ενσυναίσθηση: Έχοντας βιώσει τα συναισθήματα που προκαλεί η αποτυχία, οι επιχειρηματίες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση για όσους περνούν παρόμοιες καταστάσεις. Έτσι, είναι πιο πιθανό να κατανοήσουν τη θλίψη και να υποστηρίξουν τους άλλους.
