
Σύμφωνα με το λεξικό της Οξφόρδης, η αποτυχία ορίζεται ως “η έλλειψη επιτυχίας στην εκτέλεση ή την επίτευξη κάποιου στόχου“. Η πραγματική λέξη “αποτυχία” έχει αποκτήσει ισχυρή σημασία στις κοινωνίες μας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η σύγχρονη κοινωνία αγαπά την επιτυχία. Η επιτυχία καθορίζει το άτομο, τον οργανισμό και την κουλτούρα. Είναι ένας σαφής στόχος για κάθε πρωτοβουλία που έχει αποτέλεσμα (Loscalzo, 2014). Η αποτυχία θεωρείται ως το αρνητικό αποτέλεσμα μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας, κάτι που πρέπει να αποφεύγεται γιατί δεν φέρνει την επιτυχία.
Η αποτυχία είναι συνυφασμένη με την επιχειρηματικότητα. Η έννοια της επιχειρηματικότητας συχνά στιγματίζεται και θεωρείται ως κάτι “πολύ ριψοκίνδυνο” ή “πολύ ασταθές” ακριβώς λόγω της αποτυχίας. Ωστόσο, η δημιουργική αναστάτωση και οι απροσδόκητες συνέπειες σχετίζονται πάντα με την κυκλοφορία νέων καινοτόμων προϊόντων/υπηρεσιών (Jenkins Mckelvie, 2016). Στην αγορά, οι αντιξοότητες βρίσκονται παντού. Οι Yates et al. (2015) ορίζουν την αντιξοότητα ως τα αρνητικά πλαίσια και τις εμπειρίες που έχουν τη δυνατότητα να διαταράξουν ή να προκαλέσουν την προσαρμοστική λειτουργία και ανάπτυξη. Μπορεί να είναι χρόνιες (φτώχεια, ρατσισμός) ή οξείες (συγκεκριμένο πλαίσιο). Έτσι, ένας/μια επιχειρηματίας από μια υποεκπροσωπούμενη κοινότητα δεν θα αντιμετωπίσει μόνο οξείες δυσκολίες, όπως όλοι οι επιχειρηματίες, αλλά είναι πιο πιθανό να υποστεί χρόνιες αντιξοότητες (Yates et al, 2015). Ως εκ τούτου, η αποτυχία στην επιχειρηματικότητα, ιδίως για τους περιθωριακούς επιχειρηματίες, είναι μια διαρκής πρόκληση που απαιτεί συνεχή ανθεκτικότητα και μηχανισμούς αντιμετώπισης.
Η αποτυχία, ωστόσο, μπορεί να γίνει αντιληπτή με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το πλαίσιο και την κουλτούρα του ατόμου που την αντιμετωπίζει. Δεν είναι όλες οι αποτυχίες ίσες όσον αφορά τον αντίκτυπο, την ένταση, την αντίληψη και τη φύση.

Ωστόσο, η αποτυχία θεωρείται κάτι που φέρνει δυστυχία και αρνητικούς μηχανισμούς. Η μάθηση από την αποτυχία ήταν το αποτέλεσμα, είναι η βάση για πολλή μάθηση.
Αυτή η ενότητα θα σας διδάξει ακριβώς αυτό. Μπορείτε να μάθετε από την αποτυχία. Η αποτυχία αποτελεί μια από τις καλύτερες πηγές μάθησης, με αποδεδειγμένη ικανότητα να ενισχύει την προσωπική ανάπτυξη, τις τεχνικές δεξιότητες και τις κοινωνικές δεξιότητες και να επιφέρει πολλά θετικά αποτελέσματα. Η μάθηση από την αποτυχία, ωστόσο, είναι μια διαδικασία – όχι κάτι αυτόματο, και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμπεριφορά του ατόμου που απέτυχε όταν προσβάλλει την αποτυχία.
Ο ορισμός της μαθησιακής διαδικασίας είναι απλός:
Η “διαδικασία επικαιροποίησης ενός αντικειμενικού αποθέματος γνώσεων με βάση τις εμπειρίες” (Lattacher Wdowiak, 2020). Δεν πρόκειται για μια κυκλική διαδικασία, αλλά μάλλον για μια διαδοχική διαδικασία.
Εμπειρία σκυροδέματος: Η διαδικασία μάθησης ξεκινά με μια βαθιά εμπειρία, ένα εξαιρετικά κρίσιμο γεγονός που επηρεάζει τόσο την προσωπική όσο και την επαγγελματική ζωή. Η αποτυχία είναι το έναυσμα για την επιχειρηματική μάθηση και δεν είναι αυτόματη, αλλά μάλλον μια διαδικασία μάθησης. Υπάρχουν 3 τύποι επιχειρηματικής αποτυχίας:
Αναστοχαστική παρατήρηση: Το στάδιο του αναστοχασμού για το τι συνέβη. Αν και ο ακαδημαϊκός χώρος δεν διαθέτει επαρκείς μελέτες σχετικά με την άμεση αντίδραση στην αποτυχία, οι υπάρχουσες έρευνες έχουν επικεντρωθεί στο γενικό πλαίσιο αυτής της φάσης. Σε αυτή τη φάση, πολλοί παράγοντες επηρεάζουν το αποτέλεσμα.
Απόθεμα γνώσεων: Εάν το άτομο έχει επαρκές απόθεμα γνώσεων σχετικά με την αποτυχία, μπορεί να το χρησιμοποιήσει για τον εντοπισμό παρόμοιων χαρακτηριστικών. Πρωτότυπο ευκαιρίας: Εάν το άτομο έχει επαρκές απόθεμα γνώσεων, μπορεί να το χρησιμοποιήσει για να σχεδιάσει ένα πρωτότυπο για την επίλυση της συγκεκριμένης αποτυχίας
Ναρκισσισμός: Έχοντας έντονα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά το άτομο μπορεί να αποστρέφεται αυτή τη φάση και να αποφεύγει τον προβληματισμό. Το άτομο μπορεί τότε να αποδώσει την αποτυχία σε εξωτερικούς παράγοντες. Σε αυτή την περίπτωση, δεν θα προβεί σε εσωτερική αλλαγή συμπεριφοράς, αλλά θα επικεντρωθεί στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο σχετίζεται με το επιχειρηματικό δίκτυο.
Αφηρημένη εννοιολόγηση: Αποτελείται από τη διαδικασία μετατροπής της προηγούμενης φάσης σε συγκεκριμένες λύσεις. Ο επιχειρηματίας αναπτύσσει τα συμπεράσματά του σχετικά με την εμπειρία της αποτυχίας και εμπλέκεται σε μια διαδικασία εννοιολόγησης και οργάνωσης των κύριων αποτελεσμάτων από τις αναστοχαστικές παρατηρήσεις. Η εννοιολόγηση στη συνέχεια διαμορφώνεται σε 2 κύριες σφαίρες:
Προσωπική σφαίρα: συνειδητοποίηση των αδυναμιών του, ανάγκη να ακολουθήσει κανείς το πάθος του κ.λπ.
Δικτυακή σφαίρα: Αναγνώριση των ευκαιριών του εγχειρήματος, των οικονομικών δυνατοτήτων, διαχείριση των κοινωνικών και επιχειρηματικών σχέσεων, αξιολόγηση της κατάστασης των πελατών, των προμηθευτών, των εργαζομένων κ.λπ.
Ενεργή εφαρμογή: Αυτή είναι η τελευταία φάση. Εδώ, το άτομο εφαρμόζει το απτό αποτέλεσμα των προηγούμενων φάσεων. Η φάση της μάθησης ολοκληρώνεται, καθώς αυτή η φάση αναμένεται να παράγει αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα αυτά δεν είναι ούτε θετικά ούτε αρνητικά- είναι απλώς τα αποτελέσματα. Υπάρχουν δύο κύριες ενέργειες στις οποίες μπορεί να εμπλακεί το άτομο:
Επιχειρηματική επαναδραστηριοποίηση: Μελέτες δείχνουν ότι η επιχειρηματική επαναδραστηριοποίηση είναι κοινό χαρακτηριστικό των αποτυχημένων επιχειρηματιών.
Απόρριψη από την αγορά: Το άτομο αποφασίζει να μην εμπλακεί σε καμία νέα περιπέτεια που σχετίζεται με το κεφάλαιο για κάποιο χρονικό διάστημα.
